دانلود فیلم با لینک مستقیم




۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ فیلم

سینماپرس: کارگردان مشهور سینمای فرانسه معتقد هست حضور درون جشنواره کن به معنای برتری یک اثر سینمایی نیست. او نسبت به دیدگاه گدار و هوادارانش نقد جدی دارد و می‌گوید دوران موج‌نویی‌ها تمام شده هست.

به گفته سینماپرس، نویسنده، کارگردان و تدوینگر فرانسوی هست که بیشتر برای کارگردانی فیلم‌های «آژیر قرمز»، «مأمور انتقال ۳»، «کلمبیانا» و قسمت‌های دوم و سوم اکشن ـ تریلر«ربوده شده» شناخته می‌شود. او درون ایران با فیلم‌هایی مثل «ربوده شده ۲»، «ربوده شده ۳» و «مامور انتقال ۳» شناخته می‌شود.

او یکی از میهمانان ویژه جشنواره جهانی فیلم فجر هست و حضورش فضا را برای هواداران فیلم‌های اکشن مهیا کرده هست. بیشتر گفتگوهای او حول موضوع اکشن درون سینما بوده هست و ولي نگرش‌های سیاسی او درون باب سیاست‌های وب سايت درون حذف یا برجسته کردن یک نيوز؛ ولي ما درون گفتگوی خود با مگاتن درباره شرایط اکران فیلم‌های هالیوودی درون فرانسه و تأثیر اين بر سینمای فرانسه صحبت‌ کرده‌ایم. آنچه می‌خوانید گفتگوی مفصل تسنیم هست با اولیویه مگاتن درباره سینما کنونی فرانسه و نقد کارگردانانی چون ژان لوک گدار.

***

 درون سال ۲۰۱۷، روزنامه‌های دست چپی اروپا درباره نقش سینما هالیوود درون اروپا و قوانینی مبنی بر اعمال تعرفه‌ها بر این آثار منتشر شد تا از سینمای ملی‌ کشورهای اروپایی حمایت شود. این تعرفهٔ ۲۰ درصدی اکنون درون انگلستان و فرانسه روی فیلم‌های آمریکایی درون فروش اتخاذ می‌شود. بخشی از فروش برای ساختِ فیلم‌های ملی‌صرف می‌شود. به نظر شما این سیاست جواب می‌دهد؟

مگاتن: بعد از جنگ جهانی سازمان سینماییِ سی‌اِن‌سی درون فرانسه تأسیس شد که وظیفه‌اش این بود از سینمای ملی فرانسه حمایت کند و به اين کمک کنند. درون این قضیهٔ ۲۰ درصد فرانسه اولین کشوری بود که این کار را کرد و بعد کشورهایی مانند انگلیس از اين تقلید کردند. درون فرانسه حدود ۲۰ درصد از بلیطِ هر فیلمی چه فیلم اروپایی، آمریکایی یا انیمیشن به حمایت برای تولید ملی می‌رود، یعنی ممکن هست یک فیلم آمریکایی درون فرانسه اکران شود که هیچ ربطی به تولید فرانسه نداشته باشد؛ ولی کسانی که می‌روند اين فیلم را می‌بینند یک درصدی از اين بلیط برای تولید ملی فرانسه می‌رود. فرانسه این کار را انجام دادند و بعد از اين کشورهای دیگر درون اروپا چنین کردند. بعد دولت فرانسه و دولت‌های دیگر اروپایی یکسری «کُتَه» تعیین کردند که یک‌سری قانون هست مبنی بر نوعی تحریم فیلم‌های آمریکایی درباره اکران فیلم‌های غیرفرانسوی درون سالن‌های سینمای فرانسه.

من خودم به شخصه طرفدارِ کُته‌ها نیستم که آمده و از فیلم‌های ملی حمایت می‌کند. یک درصدی از سالن‌ها را همیشه مخصوص فیلم‌های فرانسوی نگه می‌دارد؛ چون یک‌سری درون فرانسه می‌گویند این کُته آمده که عامل پیشرفت صنعت سینمای فرانسه چه از نظر هنری و چه از نظر اقتصادی باشد. درون صورتی که من با این قضیه مخالفم؛ چرا که این قضیه سبب شده کارگردانان فرانسوی درون مسیر تولید ملی مقداری تنبل شده‌اند. طرف می‌داند اگر فیلمی بسازد چه کیفیتش خوب باشد و چه کیفیتش بد باشد، همیشه یک درصد سالن سینمایی برای اين وجود دارد؛ درحالی که سالنِ سینمایی را اِشغال می‌کند. بعد می‌بینید و یک هفته این فیلم اکران می‌شود؛ ولي فیلم ۸۰۰ تا فروش می‌کند و کسی نمی‌آید اين را تماشا کند و حتی جایزه هم می‌گیرد؛ چون این کُته‌ها وجود دارد. من خیلی موافق این نیستم و معتقدم چون این کته‌ها وجود دارد این فیلم‌های بی‌کیفیت با خیال راحت تولید می‌شوند و وقتی این فیلم‌های بی‌کیفیت تولید می‌شود سبب می‌شود ورودی‌های سینما پایین بیاید. تعداد فروش بلیت‌ها به ۸۰۰ و ۹۰۰ می‌رسد که این به ضرر اقتصادِ سینمای فرانسه هست. بنابراين خیلی جنبهٔ مثبت ندارد.

 خودتان چه راهکاری پیشنهاد می‌دهید؟

مگاتن: نتیجه‌اش این هست که ما به یک توازن درست بین فیلم‌های آمریکایی و فرانسوی برسیم و فیلم‌های فرانسوی را کم کنید. یعنی آنها را به نوعی مجازات کنیم و مجبورشان کنیم فیلم‌های کمتر؛ ولی با کیفیتِ بالاتری روی پرده سینما بیاورند.

 با اين ۲۰ درصد موافقید؟

مگاتن: من با اين موافقم و از خیلی وقت هم وجود داشته؛ ولی چیزِ اجباری‌ای هست. از این نظر هم باید به قضیه نگاه کنیم که هر چه بیشتر می‌گذرد آمریکایی‌ها از این قضیه کمتر خوششان می‌آید و احساس می‌کنند یک پولی هست برای آنها که ما داریم به زور از آنها می‌گیریم.

 سال گذشته انگلیسی‌ها فیلم‌هایی چون شاه آرتور یا دانکرک را ساختند؛ ولی وقتی به گیشهٔ اين‌ها نگاه می‌کنیم اینها درون اِشل‌های هالیوودی ساخته شدند. با این وجود موفقیت فیلم‌های هالیووی را ندارند.

مگاتن:  این فیلم‌هایی که شما گفتید درون انگلیس ساخته شده‌اند. نمونهٔ فرانسوی اين را هم داریم مثلاً فیلمی به نام «شکلات» و دو سریال دیگر که آنها هم اکشن بود به نام «لَقدویچ» که اینها درون چارچوب‌های خیلی بزرگی ساخته شدند؛ ولی درون اروپا آنطور که انتظار می‌رفت موفقیت نداشتند. چند دلیل برای این مساله وجود دارد مثلاً من کارگردان دانکرک را می‌شناسم، این بیش از حد منطقی هزینه‌بر بود و وقتی چنین هزینه‌ای می‌شود ناخودآگاه توقعات برای موفقیت فیلم بالا می‌رود؛ ولی از همان ابتدا به نظر من اشتباه بود که اين تمامي هزینه را آدم برای فیلم بکند و اين را درون اروپا بسازد. نه درون آمریکا و مثال‌های فرانسوی اين هم وجود دارد. یک کارگردانی وجود دارد به نام آقای «کشیش» که از هر کسی غیر از من درون فرانسه بپرسید می‌گوید فیلم‌های خیلی خوب داردو نخل طلا برده، چند تا سِزار برده هست. همیشه درون فستیوال‌های بزرگ شرکت می‌کند؛ ولی به نظر من فیلم‌هایش از دم تمامي چِرت و پِرت هست و برای یک فیلمِ «Film d’Art» ـ فیلم‌های هنری و غیراَکشنی ـ درون فیلم اولش ۷ میلیون یورو و فیلم دومش ۱۰ میلیون یورو و فیلم آخرش ۱۵ میلیون یورو هزینه کرده هست. برای Film d’Art فرانسوی ۱۵ میلیون یعنی حقِ فیلم‌های دیگر را خوردی و مثال‌های فرانسوی‌اش هم وجود دارد. کسانی که پول‌های زیادی می‌خورند و درون ادامه بازگشت و خروجی ندارند.

 درون مصاحبه‌ای نسبت به منتقدان نگاهِ منفی داشتید. آیا این حس وجود دارد که کارگردان‌های اروپایی بیشتر به جای اینکه برای مخاطبان‌شان فیلم بسازند برای منتقدان فیلم می‌سازند؟

مگاتن: اولویت‌ها متفاوت هست. نه من یک مورد استثنایی درون اروپا نیستم. خیلی‌ها هستند که نظرشان با نظر من نزدیک هست و از همکاران خودم درون اروپا هستند. یک‌سری از کارگردانان هستند که اصلاً برای منتقدین فیلم می‌سازند. نظر منتقدین برای آنها خیلی مهم هست. برخی کارگردانان فیلم فقط برای فستیوال می‌سازند. با چند نفر از کارگردانان ایرانی صحبت می‌کردیم نظرشان این بود که اینها هم درون این دسته هستند. کسانی هستند که فقط برای فستیوال‌ها فیلم می‌سازند و فیلم‌هایی به نظر آنها خوب هست که به فستیوال‌ها رفتند و برندهٔ جایزه شدند. دسته‌ای که با من موافق هستند و تعدادشان هم زیاد هست، نه به منتقدین اهمیت می‌دهند، نه معیارِ فیلمِ خوب بودن را برنده شدن درون فستیوال می‌دانند. معیار من و امثال من این هست که چقدر اين فیلم دیده شده و چقدر مردم اين فیلم را دوست داشتند. به طور معمولً کسانی که به فروش فیلم و مردم اهمیت می‌دهند به فستیوال‌ها و منتقدها اهمیت نمی‌دهند. مثلاً چند وقت پیش با یک کارگردانِ معروف فرانسوی به نام ژان پیر موکی صحبت می‌کردم، ۲۰ تا فیلم آخر او را بیشتر از ۲۵۰ نفر ندیدند. چند وقت هست اصلاً دست برنمی‌دارد و همینطور فیلم تولید می‌کند. به نظر من یک‌سری از فیلم‌های او اصلاً به درد نمی‌خورد و وقتی با او صحبت می‌کنیم می‌گوید نه فیلم‌هایی که من تولید می‌کنیم سینمای واقعیِ فرانسه هست و سینمای واقعی درون فرانسه فراموش شده هست. به خاطر همین هست که خیلی کم می‌آیند فیلم می‌بینند. درون صورتی که من به او می‌گویم تو چگونه می‌فهمی فیلم تو سینمای واقعیِ فرانسوی هست؟ وقتی می‌فهمی که ببینی تعداد زیادی از مردم رفتند اين را دیدند. وقتی کلاً ۲۵۰ نفر فیلم‌ها تو را می‌بینند. یعنی فیلم تو فیلمِ واقعی فرانسه نیست. برای من اولویت جمعیتی هستند که می‌آیند فیلم را می‌بینند.

 درون ۴۰ سال گذشته درون ایران راهِ ورودِ فیلم‌های خارجی صرفاً فستیوال‌ها بوده و اکران عمومی نداشتند. حالا بعد از ۴۰ سال پروتکلی تهیه شده که این اجازه را می‌دهد فیلم‌های خارجی درون ایران اکران شود. به نظر شما اصلاً به نفع سینمای ایران هست که این اتفاق بیفتد؟ اگر این اتفاق بیفتد از اين پروتکل فرانسوی برای ایران مناسب هست؟

مگاتن: راجع به ۲۰ درصد که صددرصد، تمامي با این قضیه موافقند و ما قرار نیست برای سینمای آمریکا بازار ایجاد کنیم. بنابراین اگر می‌آید باید سینمای ما هم یک نفعی ببرد. از این نظر موافقم و بحثی هم درون اين نیست و ایران هم باید این استراتژی را به کار بگیرد. مطمئن هستم و با شناختِ نیمه کاملی که از دولت ایران دارم حتی شاید بیشتر از این هم باشد و درصدهای بیشتری هم بگذارند تا از سینمای ملی خودشان حمایت کنند.

ولي آیا این ورودِ فیلم‌های خارجی به کشورها کمک خواهد کرد؟ متفاوت هست. کشورها با هم متفاوت هستند. ورودِ سینمای بین‌الملل به کشورهایی مانند ایتالیا و اسپانیا بعد از چند سالی که این کار انجام شد سبب خراب شدن سینمای ملی آنها شد و الان عملاً هویت سینمای ایتالیایی یا سینمای اسپانیایی از بین رفته هست؛ چون به محض ورود سینمای آمریکا درون این دو کشور چه قشر جوان و چه قشر بزرگسال دیگر مخاطبِ سینمای سنتیِ خودشان نبودند. تمامي به سمت سینمای آمریکایی هجوم آوردند و حتی به نفع پخش‌کننده‌ها و تهیه‌کننده‌ها بود. به جای اینکه بیایند سرمایه‌گذاری کنند و درون کشور خودشان فیلم بسازند با قیمت بسیار کمتری امتیاز پخش فیلم‌های آمریکایی را می‌گرفتند و سود خیلی بیشتری هم به دست می‌آوردند. درون چنین کشورهایی مسلماً به سینمای ملی کمک نخواهد شد؛ ولی درون ایران سینمای ایران همیشه مخاطبِ خاص خودش را دارد. یعنی حتی اگر این اتفاق هم بیفتد اینطور نیست که امروز تصمیم بگیرند و فردا فیلم هالیوودی درون سینمای ایران باشد. بعد از ۱۰، ۱۵ سال که این اتفاق بیفتد فکر می‌کنم تنها قشرهای جوان بین ۱۵ تا ۲۰ سال باشند که فیلم‌های آمریکایی را تماشا کنند. همیشه سینمای ایران مخاطب خاص خودش را خواهد داشت. مانند ایتالیا و اسپانیا نیست. درون درجهٔ دوم فکر می‌کنم این قضیه برای سینمای ملی ایران خوب خواهد بود. سبب ایجاد رقابت می‌شود.

 یک برخوردی که بین سینمای فرانسه و سینمای هالیوود پیش آمد بود وحود فرانشیزهای اَکشن هست که درون فرانسه نیز ساخته می‌شود. به نظر شما کارگردان‌های ایرانی می‌توانند وارد چنین فازی شوند که سینماهای دنباله‌دار بسازند؟

مگاتن: فرانشیز بستگی به کشور ندارد. بستگی به داستان دارد. شما باید داستان‌تان را طوری درست کنید که اولاً پایان اين بسته نباشد و باز باشد و اینکه درون نسخه قبلی پتانسیلِ داشتن نسخه بعدی از نظر داستانی درون نظر گرفته شود. اگر نسخه قبلی شما جواب ندهد مسلماً ادامه‌دارش نمی‌کنید و این قانون درون کل دنیا می‌تواند جواب بدهد. ربطی به کشور ندارد.

 همیشه این گفته درون ایران مطرح هست که ایران درون سینمای اکشن ضعف دارد. به نظر شما کارگردانان ایرانی می‌توانند درون این بازار رقابت کنند؟

مگاتن: درون فرانشیز کمدی می‌توانند.

کمدی که بسیار رایج هست ولی درون اکشن صادق نیست.

مگاتن: تمامي چیز به ظرفیت کشورها بستگی دارد. هیچ کشوری درون ابتدای تولید سینمایش، فرانشیز اَکشن نداشته هست. یک نفر بوده آمده این کار را کرده، یک فرانشیزی انجام داده، جواب داده، پشت سرش کارگردان‌های دیگر این کار را انجام دادند. مثلاً پل گرین گراس که یک مستندساز بود آمد برای اولین بار یک فرانشیز ساخت و الان فرانشیزها اکشن بزرگ دنیا را می‌سازد. به طور معمولً یک نفر می‌آید کاری می‌کند و بعد پشت سر او، افراد دیگر می‌آیند.

 چقدر برای ایران و فرانسه این امکان وجود دارد که وارد پروژه‌های مشترک شوند؟ به غیر از آقای فرهادی.

مگاتن: فرانسوی‌ها نسبت به سایر کشورهای اروپایی قضیهٔ درون‌گرا بودن را کمتر دارند ولي درون ایران این قضیه بیشتر وجود دارد، مثلاً کارگردانی که نام بردم آقای کشیش، او اکثراً کارهایش با الجزایر، تونس و مراکش هست و فیلم تین‌بُکتون که سزار گرفت و برای اسکار نامزد شد تمامي فکر می‌کردند فیلم فرانسوی هست ولی بعداً زمانی که نامزد اسکار شد که از اين به عنوان کارگردان سومالیایی نام بردند یعنی تمامئ این‌ها فرانسوی بودند و ایران و فرانسه که فَبها، چون ایران و فرانسه درون بحث‌های سیاسی و از قبل از انقلاب هم با هم مشترکاتی داشتند و الان کم‌کم از سمت روابط سیاسی دارد به سمت روابط فرهنگی پیش می‌رود و حتی این قضیه می‌تواند نسبت به سایر کشورها که نام بردم بهتر باشد.

حالا بخواهم صادقانه هم بگویم کارگردانانی مانند آقای فرهادی یا هر کارگردان جوان دیگری می‌روند فرانسه می‌بینند تهیه‌کننده‌هایی هستند که حاضرند سرمایه‌گذاری بیشتری برای فیلم آنها بکنند، یکی دو فیلم او را پروداکشن می‌کند، فیلم سومش را کاملاً به نام سینمای فرانسه اکران می‌کنند دیگر نیازی نمی‌بینند نام ایران را درون فیلم‌هایش بیاورند. دیروز یکی از همکاران فستیوال به من اعلام کرد حداقل بودجه فیلم‌های ایرانی ۲۵۰ یورو هست و حداکثر بودجه تا ۷۰۰ هزار یورو هست درون صورتی که درون فرانسه کمترین بودجه‌ای که برای فیلم‌ها مشخص می‌کنند ۵/۱ میلیون یورو هست مسلماً یک کارگردان به جای اینکه بگوید می‌رویم یک پروداکشن انجام می‌دهم فرانسوی‌ها ۱۵۰ هزار یورو به من می‌دهند چه کاریست می‌روم سناریویم را آنجا ارائه می‌دهم ۵/۱ تا ۲ میلیون می‌گیرم.

 ایران را به عنوان لوکشین فیلم بعدی‌تان گزينش می‌کنید؟

مگاتن: چرا که نه، تهران شهری هست که وقتی درون اين راه می‌روم احساس می‌کنم از ۶۰ سال پیش هویتِ خودش را نگه داشته هست. از اين شهرهایی خیلی خاص مانند استانبول هست. من وقتی فیلمم را درون آنجا ساختم کسی استانبول را نمی‌شناخت؛ ولی من این شهر را گزينش کردم، چون احساس کردم یک شهرِ اصیل هست. شهری که هویتش را حفظ کرده هست. تهران هم مانند استانبول این ویژگی را دارد و من همیشه علاقه دارم درون این شهرها فیلم بسازم.

به نظر شما گدار امسال جایزهٔ کن می‌گیرد؟

مگاتن: بله. یک اصطلاحی وجود دارد که می‌گویند جایزهٔ کارتِ وِرمی، یک اصطلاح هست که به پیرترین کارگردان می‌دهند، شاید گدار این جایزه را ببرد.

از سینمای دههٔ ۶۰ فرانسه بدتان می‌آید؟

مگاتن:  نه ۶۰ را دوست داشتم؛ ولی از اين به بد نه.

از کدام فیلم به بعد با گدار مخالفید؟

مگاتن: یادم نمی‌آید. شاید بگویم ۳، ۴ فیلم اول را دوست داشتم، بقیه نه. حالا درون اروپا یک مقدار متفاوت‌تر هست. بحث آقای تورفو فرق می‌کند. من آقای تورفو را به عنوان هنرمند سینمایی می‌بینم. کسی که ایده‌های سینمایی دارد. کسی که هنرِ سینما را درک کرده هست، ولی گدار را به عنوان یک کارگردانِ هرج و مرج‌گرایی می‌شناسم که فیلم‌هایش فقط مناسبِ یک دورهٔ خاصی از تاریخ بود و او را هنرمند نمی‌دانم. گدار با این ایده آمد که ژانرهای دیگر را خراب کند تا ژانر خودش خوب شود. از استراتژی‌ دسترس کرد که درون خیلی از موضوعاتِ غیرسینمایی هم این روزها دسترس می‌کنیم. به نظرم اصلاً مشکلِ اجتماع ما این داستان هست که وقتی می‌خواهیم کارِ خودمان شناخته شود. شروع می‌کنیم و کارهای دیگر را می‌کوبیم. وقتی خودش وارد سینما شد، اعلام کرد کارگردان‌های دیگر نمی‌دانم دربارهٔ چه صحبت می‌کنند. این‌ها سینمای بورژوازی هست. سینمای به دردنخور هست و حالا امروز فیلم‌های گدار خودشان بورژواترین فیلم‌ها را می‌سازد.

ولي برخلاف تورفو، گدار زاده یک خانواده بورژواست.

مگاتن: نه فقط ایشان خیلی از سینماگران موجِ نو فرانسه کسانی بودند که از نظر من کلِ آنها بورژوا هستند و کارِ خودشان را این‌گونه شروع کردند که کارِ دیگران بورژوا هست. امروز هم اکثرِ کارهای آنها مربوط به گذشته هست و الان کسی خیلی فیلم‌های آنها را جدید نمی‌داد و حتی فیلم«موحش» ساخته میشل آزاناویسوس راجع به زندگی گدار ساخته شده هست؛ حتی کارگردانِ خوبی هم که راجع به این آدم فیلم می‌سازد خوب نمی‌شود! وقتی کسی به کن دعوت می‌شود معنی‌اش این نیست که فیلمش خوب هست. برای ما فرانسوی‌ها مانند این هست که یک کنفرانسی هست و یک صندلی به نام آقای گدار رِزرو کردند و دلیل نمی‌شود که کیفیت فیلمش بالا باشد. آقای گدار نسخه فرانسویِ آقای حاتمی‌کیا هست. کسی هست که چون یک جایی پیدا کرده همیشه یک صندلی برای او رِزرو هست و این به این معنی نیست که کیفیت فیلم‌های او خوب باشد.

 تورفو قضیه‌اش جداست. تنها کسی هست که سینما را فهمیده، هنر سینما را بلد هست و واقعاً تورفو برای من یک هنر سینمادانِ واقعی هست. حساب او را از حساب دیگران کاملاً جدا می‌کنم. گدار بعد از چند سال محو شد؛ چون دیگر حرفی برای گفتن نداشت. من با گدار مشکل شخصی ندارم. من فقط احساس می‌کنم وقتی یک نفر با یک هنرِ قدیمی می‌آید، درون جمع شاید حق یک فیلم ایرانی را می‌خورد که می‌توانسته درون کن باشد و این حق‌خوری هست و یا همین آقای موکی که راجع به او صحبت کردم که کلاً ۲۵۰ نفر می‌روند، فیلم‌های او را می‌بینند و می‌نشیند پایش را روی پایش می‌گذارد و الکی می‌گوید فیلم‌هایی که شما درست می‌کنید فیلم‌ها نامناسب و به دردنخوری هست. کسی نمی‌رود آنها را ببیند. من درون جواب به او می‌گویم فیلم‌های تو به دردنخور هستند که کلاً ۲۵۰ نفر بیشتر نمی‌روند آنها را ببینند، خودت را بازنشسته کن و برو با گوشی آیفونت بازی کن.

نمی‌دانم گدار چند سال سن دارد؛ ولی مطمئنم بیشتر از ۸۰ سال سن دارد و این آقای موکی  ۸۰ و اندی سالش هست. سن اینها اینقدر بالاست و همچنان فکر می‌کنند نظرات ناب و خوبی برای سینما دارند؛ درون صورتی که من ۵۰ و خرده‌ای سال بیشتر ندارم فکر نمی‌کنم نظرات ناب و جدیدی برای سینمای فرانسه داشته باشم. آیا ادعایی که الان این‌ها دارند کارگردان‌هایی مانند اسکورسیزی و دو سه نفر دیگر که اینقدر موفق بودند و الان سنشان بالا رفته هست دارند؟

این ویژگی سینماست که اینقدر یک آدمی را بزرگ می‌کند که به این نوع شخصیت‌های عجیب و غریب می‌رسند. اگر من به سن آنان رسیدم و از این حرف‌های چرند و پرند گفتم جلوی من را بگیرید. حالا به هنرهای غیرسینمایی نگاه کنید مانند نقاشی، کسی مانند پیکاسو اگر درون زمان زمان طولانی می‌تواند کارهایی را انجام بدهد که اینقدر دیگران اين را دوست دارند، به خاطر این هست که سعی می‌کند خودش را با تغییر زمان منطبق بکند. درون فرانسه این‌گونه نیست. سعی نمی‌کنند خودش را با زمان منطبق بکنند. سعی می‌کنند درون همان دورهٔ خودشان بمانند.

لوک بسون هم این مشکل را دارد؟

مگاتن: هنوز به اين مرحله نرسیده هست؛ ولي فکر می‌کنم والرین برای یک زنگ خطر بود. وقتی فیلمی به اين گرانی می‌سازد و اين‌قدری که فکر می‌کرد استقبال نمی‌شود یک زنگِ خطری برای او بود. سر فیلم والرین انگار تمامي به او زنگ خطر دادند گفتند حواست باشد اینقدر داری بودجه خرج می‌کنی. الان دو پروژه دارد که بودجه هر دو بیشتر از ۲۰ میلیون نیست و شاید دارد خودش را جمع می‌کند تا با بودجه‌های کمتری فیلم بسازد. همیشه باید ذهن‌شان را نسبت به جامعهٔ سینمایی باز نگه دارند و خیلی رؤیاپردازی نکنند. آدم‌هایی مانند گدار آدم‌هایی هستند که ذهنشان جای دیگری هست. اگر بخواهید یک موزهٔ کارگردان‌ها تأسیس کنید از آنها دسترس کنید. من مشکلِ شخصی با آنها ندارم. اینها فقط خودشان را با سینمای امروز منطبق نکردند. این‌ها می‌توانستند درون این سن به جای اینکه بنشینند نظر بدهند و مدعی باشند، کلاس برگزار کنند و تجربیات‌شان را انتقال بدهند و اگر امروز می‌بینیم فقط سینمای موج نو هست که دارد درون مدرسه‌های بزرگ فرانسوی  درس داده می‌شود، آدم‌هایی مانند اینها را مقصر می‌دانم که برای هنرشان یک حالت انحصاری به وجود آورده‌اند؛ درون صورتی که می‌توانستند بیایند درون مدرسه‌ها راجع به کارگردانان بزرگی مانند ملویل صحبت کنند به جای اینکه راجع به موج نو صحبت کنند. آنها سبب شدند چیزِ انحصاری به وجود بیاید و ذهنِ سینمای فرانسه را به سمت موجِ نو بسته نگه دارند.

ولي درون ایران ملویل کارگردان محبوبی هست؟

مگاتن: درون فرانسه این‌طور نیست. ملویل را کاملاً از دور خارج کردند، کسی که درون نسل قبل بوده به او اهمیت نمی‌دهند، شاید ملویل از نظر شخصیتی به راحتی ارتباط برقرار نمی‌کرد و همیشه با کلاه و عینک دودی درون جامعه بود و دوست نداشت با کسی ارتباط برقرار کند و دوست نداشت علمش را به اشتراک بگذارد؛ ولی من او را پدر و شخصیتِ قهرمان سینما می‌دانم. او فیلم‌هایی ساخت که با الهام گرفتن از فیلم‌های او اکنون فیلم‌هایی مانند لئون و امثال اين را داریم. درست هست از نظر اجتماعی آدمِ محبوبی نبود؛ ولی یک آدم ژنی و بااستعدادی بود و برای من یک نابغه هست. به نظرم دایرهٔ سرخ را کسی نمی‌تواند درون سینما تکرار کند، اوتیسایی کار کرد که امروز مجسمهٔ سینمای دنیاست مانند آلن دِلون. وقتی فیلم‌های او را می‌بینید لحظه‌ای نیست که متعجب نشوید. سینمای واقعی هست درون صورتی که اگر با گدار صحبت کنید می‌گوید سینمای مسخره هست و واقعاً مسخره هست که اینها درون جریان سینمای فرانسه بمانند. این تمامي کارگردانان جوان با ایده‌های زیبا حضور دارند؛ ولی همچنانی آدم‌هایی مانند او از سینما جدا نمی‌شوند و همچنان درون اين مسیر انحصاری‌شان هستند.

 پروژهٔ جدیدی می‌خواهید تعریف کنید؟

مگاتن: چند وقت پیش به من جان ویگ را پیشنهاد کردند که من خوشم نیامد. نخواستم اين را انجام بدهم. من کیانو ریوز را خوب می‌شناختم. فقط به خاطر اینکه از موضوع داستان خوشم نیامد، قبول نکردم.   حتی ۲ و ۳ اين را هم به من معرفی کردند و نه از ۲ و نه از ۳ خوشم نیامد. هدف من فقط این نیست که فرانشیز بسازم. اگر ببینم استقبال از آنها زیاد شد به سمت فرانشیزی می‌روم. تقریباً یک قانونی وجود دارد که اگر شما دارید اکشن درون سینمای امروزی می‌سازید از هر دو تا یکی فرانشیز می‌شود. الان درون دنیای امروز چقدر فیلم‌های فرانشیزی ساخته می‌شود؟

*تسنیم

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ خبری

دانلود فیلم پایان خدمت

همینک در رسانه بزرگ تکراری ها دانلود فیلم ایرانی فوق العاده زیبا ، جذاب و تماشایی پایان خدمت با بهترین کیفیت موجود و لینک مستقیم

فیلم پایان خدمت به کارگردانی حمید زرگرنژاد قابل دانلود با کیفیت اصلی بدون تگ تبلیغاتی به همراه جدیدترین تصاویر منتشر شده از بازیگران و معرفی عوامل

این فیلم محصول سال ۱۳۹۲ می باشد .

دانلود فیلم پایان خدمت 1 دانلود فیلم پایان خدمت

دانلود فیلم پایان خدمت

فیلم پایان خدمت به کارگردانی حمید زرگرنژاد ، نویسندگی بهروز افخمی و تهیه کنندگی حمید آخوندی و علیرضا جلالی ساخته شده است .

این فیلم اولین فیلم بلند حمید زرگرنژاد در مقام کارگردانی است .

این فیلم ایرانی دارای ژانر اجتماعی است .

پایان خدمت در ۲۸ بهمن ماه ۱۳۹۴ در سینماهای سرتاسر ایران اکران شد .

امید فیلم توزیع کننده این فیلم سینمایی است .

گفتنی است فیلم پایان خدمت در سی و دومین جشنواره فیلم فجر حضور یافت و امیر جدیدی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد .

بازیگران فیلم پایان خدمت

سعید راد ، امیر جدیدی ، هدی زین العابدینی ، حسین سلیمانی ، محمد فیلی ، علی اوسیوند ، پیام احمدی نیا ، رامین راستاد ، سعید داخ ، فرهاد بشارتی ، حسین توشه بازیگران این فیلم ایرانی هستند .

عوامل فیلم پایان خدمت

( کارگردان :حمید زرگرنژاد )

( تهیه کننده : علیرضا جلالی و حمید آخوندی )

( نویسنده فیلمنامه : بهروز افخمی بر اساس طرحی از حمید زرگرنژاد )

( مدیر فیلم برداری : علی‌محمد قاسمی )

( طراح چهره پردازی : مهری شیرازی )

( منشی صحنه : فرحناز خسروآبادی )

( صدابردار : امین میرشکاری )

( عکاس : مژده مرادی )

( تدوین : مستانه مهاجر )

( مدیر تولید : علیرضا بختیان )

( طراح صحنه و لباس : محمد محمدی )

( صداگذار : علی ابوالصدق )

( موسیقی : امیر توسلی )

در ادامه شما کاربران گرامی را به دیدن جدیدترین تصاویر منتشر شده از فیلم پایان خدمت دعوت می کنیم :

دانلود فیلم پایان خدمت 5 دانلود فیلم پایان خدمت

امیر جدیدی و هدی زین العابدینی در فیلم پایان خدمت

دانلود فیلم پایان خدمت 4 دانلود فیلم پایان خدمت

تصاویر بازیگران فیلم پایان خدمت

دانلود فیلم پایان خدمت 3 دانلود فیلم پایان خدمت

عکس های سکانس هایی از فیلم سینمایی پایان خدمت

دانلود فیلم پایان خدمت 2 دانلود فیلم پایان خدمت

امیدواریم از دیدن این فیلم سینمایی لذت ببرید ..

نوشته دانلود فیلم پایان خدمت اولین بار در تکراری ها ، دانلود فیلم و سریال. پدیدار شد.

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ خبری

بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش

هم اکنون در مجله آنلاین فارسی ها با عنوان بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

کاظم بلوچی کارگردان ، بازیگر سینما و تلویزیون ایران و نویسنده فیلمنامه متولد ۱۳۳۵ در شیراز می باشد .

وی فارغ التحصیل رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشگاه هنر است .

بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش 1 بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش

بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش

کاظم بلوچی برای نخستین بار در تئاتر ساکت به کارگردانی جعفر والی به ایفای نقش پرداخت .

او همچنین فعالیت حرفه ای خود را در رادیو با ایفای نقش در برنامه رادیویی تئاتر هفته آغاز کرد .

کاظم بلوچی همچنین برای اولین بار در نقش کوتاهی در فیلم سینمایی گزارش به کارگردانی عباس کیارستمی بازی کرد .

بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش 2 بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش

کارگردانی و ایفای نقش در سریال تلویزیونی عیاران یکی از شاخص ترین آثار تلویزیونی وی می باشد .

او همچنین در سریال تلویزیونی آنام که یکی از پربیننده ترین مجموعه های تلویزیونی است ، در نقش تیمور ظاهر شد .

بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش 3 بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش

این مطلب از بخش بیوگرافی برای شما کاربران گرامی گردآوری شده است .

نوشته بیوگرافی کاظم بلوچی بازیگر و همسرش اولین بار در فارسی ها. پدیدار شد.

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ فیلم

به گفته قائم مقام نمایشگاه کتاب، بنابراين از موافقت رئیس این نمایشگاه با تعلیق دوساله آراء ناشران متخلف، این دسته از ناشران که تعدادشان حدود ۲۰۰ مورد هست، درون نمایشگاه امسال ثبت‌نام شدند.

به گفته سینماخبرهفته گذشته و با موافقت «محسن جوادی» رئیس سی و یکمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، تمامی آراء صادره برای ناشران متخلف سی‌اُمین دوره این نمایشگاه به (بجز موارد مربوط به تکثیر غیرمجاز و عرضه کتاب غیرمجاز) به زمان دو سال به حالت تعلیق درآمد تا این ناشران بتوانند درون نمایشگاه امسال هم شرکت کنند.

سخنگوی نمایشگاه نیز درون مورد تخصیص غرفه به این ناشران گفته بود که با دقت به امکانات و فضای درون اختیار نمایشگاه و نوع تخلف ناشران و با اخذ تعهد از مدیرمسئول انتشارات، این اقدام درون بخش مربوطه انجام خواهد شد.

مطابق اعلام رسمی، درون سی‌اُمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران ۱۲۴ ناشر از حضور درون نمایشگاه سی و یکم محروم شدند که ۸۰ رای مربوط به عرضه و فروش کتاب سایر ناشران و ۴۰ مورد نقد کردن بن خرید کتاب بود.

همچنین از مجموع ۲۲۷ رای صادره درون هیات بدوی نمایشگاه سی‌اُم تعداد ۶۱ مورد بنا به درخواست ناشران متخلف درون هیات تجدینظر مورد بررسی و بازبینی قرار گرفت که تعداد ۱۱ مورد با دقت به مدارک و مستندات ارایه شده مورد تخفیف قرار گرفتند.

درباره وضعیت ثبت نام این دسته از ناشران و حضور آنها درون نمایشگاه امسال، «امیرمسعود شهرام‌نیا»، قائم مقام نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران به خبرنگار مهر اعلام کرد: تقریباً تمامي ناشرانی که تخلفاتی غیر از «تکثیر غیرمجاز» و «عرضه کتاب غیرمجاز» را درون دوره قبل مرتکب شده بودند، امسال این فرصت را به دست آوردند که درون نمایشگاه حضور پیدا کنند و ثبت نام خود را انجام دادند.

وی تعداد این ناشران را درون تمامی بخش‌های نمایشگاه حدود ۲۰۰ مورد اعلام کرد.

یادآوری می‌شود، مطابق اعلام رسمی کمیته ناشران داخلی سی و یکمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، با پایان مهلت اعلام شده، ۲۴۳۰ ناشر ثبت نام خود را درون این نمایشگاه قطعی کردند. به گفته «هومان حسن‌پور» مدیر این کمیته، تعداد کل تقاضاهای ثبت شده مستقل کامل درون تمام بخش‌های نمایشگاه سی و یکم ۱۲۳۳ و تعداد کل تقاضاهای ثبت نام ناقص درون تمام بخش‌ها ۱۶۶ مورد بوده هست. همچنین تعداد ۳۷۰ تقاضا برای دریافت غرفه به صورت نمایندگی و ۵۵۶ تقاضای موقت نیز به ثبت رسیده هست.

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ فیلم


از سینماگران ایرانی تا چهره‌های سرشناس سینمای دنیا مثل الیور استون و ژان پیر لئو مهمان مراسم اختتامیه سی و ششمین جشنواره جهانی فجر بودند. به علاوه وزیر ارشاد و سخنگوی وزارت امور خارجه نیز درون این مراسم شرکت کردند. تصاویری از فرش قرمز اختتامیه جشنواره را ببینید.

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ فیلم

سینماپرس: کارگردان سینما و تلویزیون اعلام کرد: خیلی از فیلمسازان، سینمای سخیف، لوده و به اصطلاح فیلم‌های شونه‌تخمه‌مرغی را با سینمای کمدی اشتباه گرفته‌اند. این فیلمسازان عامدانه دست روی مسائلی از جمله خطوط قرمزهای عرفی و شرعی می‌گذارند و می‌خواهند با بازی با آنها مخاطبان را به سینما بکشانند.

سینمای کمدی درون ایران مانند تمامي جای دنیا ژانری عامه‌پسند محسوب می‌شود ولي به نظر می‌رسد سینمای ایران هر قدر جلوتر می‌رویم به جای قدم گذاشتن بر جای پای بزرگان کمدی جهان و ارتقای این ژانر، صرفاً فتح گیشه را هدف قرار داده و به نوعی درون حال سوءاستفاده از جنبه‌های مردمی این ژانر هست.

درون واقع خیلی از فیلمسازان، سینمای سخیف، لوده و به اصطلاح فیلم‌های شونه‌تخمه‌مرغی را با سینمای کمدی اشتباه گرفته‌اند. این فیلمسازان عامدانه دست روی مسائلی از جمله خطوط قرمزهای عرفی و شرعی می‌گذارند و می‌خواهند با بازی با آنها مخاطبان را به سینما بکشانند. اعلام کرد‌وگوی یک خبرگزاری با «ضیاءالدین دری» کارگردان سینما و تلویزیون درباره علت تولید و استقبال مخاطبان از این نوع فیلم‌ها را می‌خوانید.

سینمای کمدی ایران جزو پرفروش‌ترین ژانرهای سینما درون ایران هست و همین سبب شده تا هر فیلمساز شکست‌خورده‌ای درون گیشه به این فکر بیفتد تا برای جبران یکبار هم که شده ژانر کمدی را تجربه کند. شما فکر می‌کنید درون این معادله بیش از تمامي مردم و مخاطبان سینما قابل سرزنش هستند یا سینمای ایران درون این وضعیت به وظایف ذاتی‌اش درون ارتقای هنر و فرهنگ مسئولانه عمل نمی‌کند.

به نظرم به مخاطبان سینما نمی‌شود ایراد گرفت چون مردم اساساً برای سرگرم شدن به سینما می‌روند. اگر فیلم سرگرم نکند آنها حاضر نیستند پول و وقتشان را هزینه کنند ولي سینماگرانی وجود دارند که آثارشان هم سرگرم می‌کند و هم شأن فرهنگ و هنر را حفظ می‌کند.

سینمای کمدی شاخه بندی‌های زیادی دارد. درون اروپای شرقی برای مثال نوعی کمدی شبیه روحوضی درون ایران وجود دارد که حتی برای اين جشنواره هم دارند.

درون واقع گونه بندی و شاخه بندی کمدی درون غرب انجام شده و مردم برای رفتن به سینما تقریباً تکلیفشان مشخص هست یعنی دقیقاً می‌دانند به سینما می‌روند که چه جور کمدی‌ای تماشا کنند.

بازیگران هر زیرشاخه‌ای هم مشخص هست، برای مثال درون ایتالیا کمدی‌های چیچو فرانکو یک قالب مشخص را نمایندگی می‌کند ولی درون ایران هر فیلمی که موضوع خنده درون اين مطرح باشد درون ژانر کمدی جای می‌گیرد. درون مقطعی از تاریخ سینمای ایران و درون اواخر رژیم پهلوی نوعی از کمدی که مخلوطی از لودگی و موقعیت‌های اروتیک بود، رواج پیدا کرد. همان روند فیلمفارسی‌سازی‌ها به سینمای ایران لطمه زد و اين را تا مرز ورشکستگی برد.

ظاهراً همان روند درحال تکرار شدن هست.

نکته‌ای که باید به اين دقت کرد این هست که سرگرمی را درون سینما نباید دست کم گرفت ولی برخی آثار به خنده اصالت می‌دهند نه به هنر و فرهنگ و این هست که کارها را سخیف و مبتذل می‌کند. واقعیت این هست که سینماگر یا فیلمساز ما برای ارتقای کار خود درست آموزش ندیده هست.

وقتی اسلوب و سبک را نمی‌شناسد و فقط روحوضی را می‌داند نتیجه کارش هم از یک حدی فراتر نمی‌رود. فضای مدیریت سینما و وب سايت از او بیلی وایلدر نمی‌خواهد.


سینماگر ما کمدی‌های آنتوان چخوف را نمی‌شناسد و نگاهش به کمدی جدی نیست ولی واقعیت این هست که کمدی یکی از جدی‌ترین و بااهمیت‌ترین ژانرها درون سینماست، چون نمی‌شناسد صرفاً به شوخی‌های اروتیک و پایین‌تنه‌ای اشاره می‌کند و ولي فضای سانسور هم به او کمک می‌کند تا با ارجاعات غیرمستقیم مخاطبش را به وجد بیاورد ولي نکته اصلی درون ضعف کمدی‌های این روزهای سینمای ایران این هست که اساساً درون سینمای ایران متن اولویت اول نیست.

منظورتان این هست که فیلمنامه ارزشی را که باید داشته باشد، ندارد؟

دقیقاً، شما ببینید درون سینمای ایران به بازیگر و سلبریتی بیشترین پول را می‌دهند و بیشترین دقت را می‌کنند. درون امریکا سینما را به طور کلی به سلبریتی‌ها گره نمی‌زنند. قرار نیست مردم صرفاً سرگرم شوند بلکه سرگرمی وسیله‌ای برای فرهنگسازی هست.


آنجا بیشترین پول را به متن و فیلمنامه می‌دهند برای همین هم هست که سینما رشد می‌کند. نویسنده خوب متنی می‌نویسد که هم سرگرم کند و هم مفاهیم خاصی را ارائه بدهد. سینمای ایران از این جهت دچار بی‌قوارگی هست. کسی که می‌خواهد حرف مهمی بزند فکر می‌کند که اساساً با متن حوصله سر بر باید پیامش را بدهد و از سویی دیگر فیلمسازی که می‌خواهد از طریق کمدی پیامش را منتقل کند به غنای متن بی‌دقت هست.


درون ایران به نویسنده پول کافی نمی‌دهند. یک نویسنده خوب برای اینکه متن او قوام لازم را پیدا کند حداقل یک سال باید روی متنش کار کند. وقتی می‌بیند امنیت شغلی ندارد متنش را یک ماهه می‌نویسد و معلوم هست که نتیجه کار چه می‌شود. معتقدم تا سینمای ایران ارزش متن و فیلمنامه را درک نکند و درون کنار سلبریتی‌پروری به تربیت نویسنده‌های خوب مبادرت نورزد، وضع همین هست که هست، ولي این تغییر به نفع فرهنگ و هنر نیاز به سیاستگذاری دارد و شما الان مشاهده می‌کنید که درون این زمینه نه تنها سیاستگذاری نمی‌شود بلکه اساساً فهم درستی هم از ریشه‌ها و معضلات سینما مشاهده نمی‌شود. تا شما درد را تشخیص ندهید چگونه می‌خواهید یک بیماری را درمان کنید.


آقایان الان درون مرحله‌ای هستند که حتی درد را هم حس نمی‌کنند، یعنی شما به آنها بگویید ضعف فیلمنامه متوجه عمق ماجرا نمی‌شوند. نمی‌دانند که نویسنده برای امرار معاش نیاز به حمایت مالی دارد. متوجه نیستند که اگر نویسنده‌های ما احساس امنیت شغلی داشته باشند متن‌های ما هم ارتقا پیدا می‌کند. اصلاً شما نمی‌بینید که نویسنده تربیت بشود و اساساً چنین دغدغه‌ای حس نمی‌شود.

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ خبری

ماجرای توهین مترجم برانکو در لایو محسن مسلمان

همینک در مجله آنلاین فارسی ها با گزارش کامل ماجرای توهین مترجم برانکو در لایو محسن مسلمان در خدمت شما دوستان گرامی هستیم .

پس از قهرمانی پرسپولیس در لیگ ، محسن مسلمان در اینستاگرام خود لایو گذاشت که با جنجال های بسیاری رو به رو شد .

علی اصغر نیک سیرت مترجم برانکو در این لایو ، از یک جمله توهین آمیز و غیر متعارف استفاده کرد .

ماجرای توهین مترجم برانکو در لایو محسن مسلمان ماجرای توهین مترجم برانکو در لایو محسن مسلمان

ماجرای توهین مترجم برانکو در لایو محسن مسلمان

بسیاری جمله نیک سیرت را با توجه به اختلاف میان برانکو و مسلمان ، به مربی کروات پرسپولیس نسبت می دهند .

نیک سیرت در مورد این کلیپ گفت :

ابتدا باید از هواداران عزیز بابت این کلماتی که گفتم عذرخواهی کنم و تصور نمی کردم مسلمان در حال تصویربرداری زنده است .

در ادامه هم باید این توضیح را بدهم که این جوی که شکل گرفته را متوجه نمی شوم و مطمئنا منظور صحبت هایم آقای برانکو نبود .

نان را خدا می دهد اما چرا باید درباره کسی که طی سه سال باعث روزی ام شده اینچنین بگویم .

محسن برای این بازی انگیزه زیادی داشت و قبل از بازی گفت که می خواهد کاری کند و منظور صحبت های ما هم همان بود .

از دوستان و خصوصا اصحاب رسانه می خواهم که ماجرا را طوری که دوست دارند تفسیر نکنند .

این مطلب از بخش اخبار ورزشی برای شما عزیزان گردآوری شده است .

نوشته ماجرای توهین مترجم برانکو در لایو محسن مسلمان اولین بار در فارسی ها. پدیدار شد.

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ خبری

دانلود فیلم سن پطرزبورگ

هم اکنون در رسانه بزرگ تکراری ها دانلود فیلم ایرانی فوق العاده جذاب ، تماشایی و کمدی سن پطرزبورگ با کیفیت بسیار عالی و لینک مستقیم

فیلم سن پطرزبورگ به کارگردانی بهروز افخمی قابل دانلود از سایت با کیفیت فوق العاده برتر و اصلی بدون تگ تبلیغاتی به همراه تصاویر بازیگران و معرفی عوامل

این فیلم ایرانی محصول سال ۱۳۸۸ می باشد .

دانلود فیلم سن پطرزبورگ 1 دانلود فیلم سن پطرزبورگ

دانلود فیلم سن پطرزبورگ

فیلم سن پطرزبورگ به کارگردانی بهروز افخمی ، نویسندگی پیمان و مهراب قاسم خانی و تهیه کنندگی حمید اعتباریان ساخته شده است .

این فیلم سینمایی دهمین فیلم بلند بهروز افخمی در مقام کارگردانی است .

سن پطرزبورگ دارای ژانر کمدی و اجتماعی است .

پیمان قاسم خانی و محسن تنابنده بازیگران اصلی این فیلم کمدی هستند .

آنها نقش دو خلافکار را که به دنبال میراث تزار روسیه هستند را ایفا می کنند .

بازیگران فیلم سن پطرزبورگ

محسن تنابنده ، امین حیایی ، پیمان قاسم خانی ، شیلا خداداد ، سروش صحت ، امید روحانی ، اندیشه فولادوند ، بهاره رهنما ، کیانوش گرامی ، سید ابراهیم بحرالعلومی ، یوسف قربانی ، علی اصغر طبسی ، مهدی دانایی مقدم ، آرش تاج ، بابک برزویه ، اردشیر کاظمی ، نعیمه نظام دوست ، مجید شهریاری بازیگران این فیلم سینمایی هستند .

عوامل فیلم سن پطرزبورگ

( کارگردان : بهروز افخمی )

( نویسندگان فیلمنامه : پیمان قاسم خانی و مهراب قاسم خانی )

( تهیه کننده : حمید اعتباریان )

( مدیر فیلم برداری : تورج اصلانی )

( مدیر تولید : رضا نوروزی )

( منشی صحنه : امیرحسین قاسمی )

( دستیار صدا : علی عدالت دوست )

( دستیار اول و برنامه ریزی : علیرضا شمس شریفی )

( طراح صحنه و لباس : کیوان مقدم )

( صدابردار : احمد پولی بابایی )

( موسیقی : کارن همایونفر )

( طراحی و اجرای تیتراژ : پژمان ابوالقاسمی )

( دستیار دوم کارگردان : حامد شریفی نیا )

( دستیار صحنه : علی شیرمحمدی )

( طراحی گریم : مهری شیرازی )

( عکاس : سید احمدرضا شجاعی )

در ادامه تصاویر دیدنی سکانس هایی از فیلم سن پطرزبورگ را مشاهده خواهید کرد :

دانلود فیلم سن پطرزبورگ 5 دانلود فیلم سن پطرزبورگ

پیمان قاسم خانی و محسن تنابنده در نمایی از فیلم سن پطرزبورگ

دانلود فیلم سن پطرزبورگ 4 دانلود فیلم سن پطرزبورگ

تصاویر صحنه های فیلم سن پطرزبورگ

دانلود فیلم سن پطرزبورگ 3 دانلود فیلم سن پطرزبورگ

بازیگران فیلم سن پطرزبورگ

دانلود فیلم سن پطرزبورگ 2 دانلود فیلم سن پطرزبورگ

همچنین می توانید آنونس فیلم سن پطرزبورگ را مشاهده نمایید :

امیدواریم از دیدن فیلم سینمایی سن پطرزبورگ لذت ببرید ..

نوشته دانلود فیلم سن پطرزبورگ اولین بار در تکراری ها ، دانلود فیلم و سریال. پدیدار شد.

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ فیلم


بازيگر پيشكسوت كشورمان اعلام کرد: سینمای قصه‌گو درون سطح باقی می‌ماند و توقع من از سینما و هنر، چیزی فراتر از روايت و قصه‌گويی هست.

به گفته سینماخبرجهانگیر الماسی بازیگر پیشکسوت سینمای ایران، درون گفتگو با خبرنگار حوزه سينما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ با اشاره به برگزاری سی و پنجمین دوره مسابقات بین المللی قرآن کریم، با شعار «یک کتاب، یک امت» اعلام کرد: قرآن سراسر تذکر هست. قرآن کتاب شناخت و احکام الهی هست. شناختی که به باور‌های الهی ختم می‌شود؛ یعنی خداوند از خلق جهان مقصودی داشته و بشر را به حال خود رها نکرده هست.

وی درباره امکان به تصویرکشیدن مفاهیم اخلاقی و دینی درون فیلم اعلام کرد: سینما تنها قصه نیست؛ سینما متشکل از اشارات، نشانه‌شناسی و بسیاری از موارد دیگر هست و هرکسی بر پايه فهم خود از معارف دینی و اخلاقی می‌تواند، تصویری نو درون اذهان بسازد.

الماسی تصريح كرد: سینمای قصه‌گو درون سطح باقی می‌ماند. ولي ایرادی ندارد، ولي به شخصه توقعم از سینما و هنر چیز دیگری هست. بعضی مواقع یک تابلوی نقاشی، یک بیت شعر و یا یک جمله را، نه به لحاظ قصه بلکه به خاطر مضمون و نکته درون باطن اثر،‌ بیشتر از یک فیلم دوست دارم؛ چون اسباب تحولی درون من می‌شود که شاید درون قصه سینمایی رخ ندهد.

وی افزود: سینما درون ایران عمر طولانی ندارد و هنوز خیلی از بزرگان، با سینما غریبه اند؛ زیرا زوایای اين شناخته و بررسی نشده هست. سینمای ما فاصله زیادی با سینمای آمریکا دارد. درون آمریکا از همان روز‌های نخست و درون قالب سینمای صامت کلیمی‌ها – كه تعلقات دینی داشتند- از این ابزار نوظهور درون جهت تکوین قواعد دینی‌شان سود بردند. من به تأثیر سینما درون حوزه اخلاق و رفتار جامعه به شدت اعتقاد دارم؛ ولي نه لزوماً به خاطر قصه گويی بلکه به خاطر ذات سینما. معتقدم شیوه روایتی قرآن، استعاره، اشاره و شبیه سینمای نوین هست.

بازیگر فیلم سینمایی «پشت پرده مه» ادامه داد: گاهی یک مفهوم طولانی و تاریخی با یک جمله ویا یک واژه درون سینما و فیلم، قابل درک و فهم می‌شود. اگر ما به عنوان سینماگر و مردم به عنوان مخاطب به این درک و ظرفیت برسیم، می توانیم زیبایی‌های باطنی سینما را مثل موسیقی کشف کنیم. ولي نباید از غرب تقلید کرد. درون دوران یکی از مدیران سینمایی، ما شاهد ابلاغ دستورالعمل دهه ۵۰ هالیوود بودیم، دستورالعملی که می اعلام کرد؛ باید درون آثار، قهرمان وجود داشته باشد و با پایان خوش تمام شود. درصورتی که قرآن اینگونه نیست، آیا تمامي قصص و روایت‌های قرآنی پایانشان خوش هست؟ اتفاقاً عبرت گاهی با پایان تلخ همراه هست.

وی اظهار کرد: درون قرآن بار‌ها آمده هست،‌ ای محمد،‌ای عزیزترین بنده، تو درون گزينش مردم مسئولیتی نداری؛ بگو و بگذر، تا بشر به گزينش و درک خود مسیری را برگزیند. به نظر من نیاز هست که میان حوزه مطالعاتی قرآن کریم و حوزه علمی فنّاوری و ارتباطات نوین، سلسله نشست‌هایی برگزار شود تا نظرگاه‌های جدیدی طرح شود؛ ولي نه به صورت دستورالعمل. درون سینمای ایران مبانی تئوریک وجود ندارد و هرآنچه که می گوییم ترجمان و یا تقلید دنیای غرب هست. این درون حالی هست که مفهوم زیبایی شناسی درون فرهنگ ایرانی و اسلامی با نگاه غربی متفاوت هست.

الماسی درون پایان خاطرنشان کرد: پرداختن به مفاهیم اخلاقی درون جامعه اسلامی اهمیت بسیاری دارد. مهمترین امری که ما را به سمت و سوی درست درون این زمینه می‌برد، دسترس از مسئولان و افرادی هست که دغدغه دین، فرهنگ و هنر قرآنی دارند. درون این میان وب سايت‌های ارتباط جمعی به خصوص وب سايت ملی، می‌توانند کمک زیادی به تبیین و تفهیم درست مفاهیم اخلاقی کنند.

انتهای پیام/

۸ام اردیبهشت ۱۳۹۷ خبری

ماجرای فیلم مهدی طارمی و سحر قریشی در قطر

همینک در مجله آنلاین فارسی ها با عنوان ماجرای فیلم مهدی طارمی و سحر قریشی در قطر در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

چندی پیش در فضای مجازی کلیپی کمنتشر شد که بسیاری از کاربران معتقدند این کلیپ متعلق به سحر قریشی و مهدی طارمی می باشد .

پیش از این نیز بارها شایعاتی در مورد این دو چهره سرشناس ایرانی مطرح می شد .

ماجرای فیلم مهدی طارمی و سحر قریشی در قطر ماجرای فیلم مهدی طارمی و سحر قریشی در قطر

ماجرای فیلم مهدی طارمی و سحر قریشی در قطر

در این فیلم سحر قریشی و مهدی طارمی در حالی که دست همدیگر را گرفته اند در بازار ساحلی قطر در حال گشت و گذار هستند .

البته کیفیت فیلم گرفته شده نیز بسیار پایین است و هنوز روشن نیست که این خبر صحت دارد یا خیر ؟!

تا کنون هیچ کدام از آنها نسبت به این کلیپ واکنشی نشان نداده اند ..

امیدواریم این مطلب از بخش اخبار فرهنگی و هنری مورد پسند شما عزیزان قرار گرفته باشد .

نوشته ماجرای فیلم مهدی طارمی و سحر قریشی در قطر اولین بار در فارسی ها. پدیدار شد.