پول‌های نجومی درون حراج تهران چگونه خرج می‌شود؟ +تصاویر - خبري سینمای ایران و جهان




۸ام بهمن ۱۳۹۶ فیلم

سینماپرس: اگر قوه قضائیه به دنبال سرنخ‌هایی درباره متهمان اقتصادی هست کافیست خریداران آثار عرضه شده درون حراج تهران را جستجو کند تا مردم متوجه شوندچه کسانی برای یک تابلوی مفهوم زده یک میلیادر تومان هزینه می‌کنند.

به گفته سینماپرس، حراج تهران آنطور که وب سایت این حراجی گفته می‌دهد ابتکاری هست فرهنگی-اقتصادی درون پاسخ به استقبال فزاینده از آفرینش‌های هنری و یک فرصت منحصر به فرد برای دست‌یابی به شاخص‌ترین آثار هنر مدرن و معاصر ایران درون شرایطی مطلوب و مطمئن. برگزارکنندگان این رویداد که درون این متن حراج‌گزار نامیده می‌شوند، مصمم به بهره‌گیری از بهترین تجربیات و تسهیلات درون گردآوری و ارائه شایسته آثار هنری فاخر برای مشتاقان فرهیخته اين هستند.  

قیمت آثار حراجی تهران

قیمت آثار حراجی تهران

آخرین برگزاری این حراج که هشتمین دوره برگزاری این رویداد بازرگانی – هنری د ۲۲ دی ماه ۱۳۹۶  درون حالی برگزار شد که  مجموع فروش این رویداد به چهارده میلیاردو پانصد و بیست میلیون تومان رسید. درون حالیکه خبرگزاری ایسنا درون گفته میدانی منتشر شده، مبلغ ۱۴ میلیارد و ۹۵۲ میلیون را از فروش این حراجی اعلام کرد و تقریبا مغایرت مبالغ اعلام شده از سوی سایت حراج تهران با مبلغ درج شده از سوی خبرگزاری‌های به حواشی این حراجی همچنان دامن می‌زند.

اگر ارقام گفته شده توسط وب سایت این حراجی را جمع بزنیم درخواهیم یافت ۷۶۱ اثر هنری به ارزش رقمی معادل ۱۰۰ میلیارد تومان درون این حراجیبه فروش رفته هست. این حراجی درون ششمین نرم افزار خود توانست  ٣٥ نقاشی و مجسمه را بالاتر از ‌صد ‌میلیون تومان به فروش رساند که برای بسیاری از این آثار هنرمندان حاضر درون این حراجی یک رکورد محسوب می‌شود. گران‌ترین اثر این دوره به فرهاد مشیری هنرمند ٥٣ساله تعلق گرفت، اثر او با نام «شماره‌های سیاه روی سفید» که سال ١٣٨١ خلق شده ٨٥٠ ‌میلیون تومان چکش خورد.

ولي با یک حساب سرانگشتی درون سه دوره حراج تهران طی سال‌های ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ گردش مالی این حراجی تقریبا ۶۰ میلیاردر تومان هست، رقمی معادل نیمی از گردش مالی سینمای ایران.

حواشی حراجی تهران

ولي این حراجی حواشی خاص خودش را داشته هست. درون سال ۱۳۹۴ خبری منتشر شد مبنی بر اینکه تابلویی از سهراب سپهری به قیمت یک میلیاردو  ۷۰۰ میلیون تومان و نقاشی دیگری از کمال الملک ۲۰۰ میلیون تومان فروخته شده هست. «مجید مولا نوروزی» مدیر کل وقت دفتر هنرهای تجسمی وزارت ارشاد درون پاسخ به این اتفاق اعلام کرد “علت اینکه اثر سهراب سپهری حدود ۷۰۰ میلیون و کمال‌الملک ۲۰۰ میلیون تومان فروخته شد این هست که هنر معاصر با کهن متفاوت هست، کار سپهری هنوز هم قیمت پایینی دارد و شاید ارزشی واقعی اين حدود ۱۰ برابر این قیمت باشد. ولي حاشیه قابل اعتناتر به حراج تهران مربوط به  نحوه قیمت‌گذاری آثار هست. چنانچه سال گذشته نیز  برخی وب سايت‌ها انتقادها و اعتراض‌هایی به این رویداد اقتصادی – فرهنگی داشتند و  ارقام اعلام شده درون حراجی را  برخی وب سايت‌ها مشکوک دانسته‌اند و مدعی شده‌اند که خریدهای این حراجی صوری هست. نکته قابل دقت این بود که اغلب خریداران از مبالغ تعیین شده کاملا راضی به نظر می‌رسند. ولي این پرسش بارها توسط وب سايت‌های مختلفی مطرح شده که دلیل این قیمت گذاری‌ها چیست و کسانی که چنین مبالغی می پردازند از چه طبقه و قشری هستند که به راحتی این خریدها را انجام می دهند؟ این مسئله سبب می‌شود که نمونه قابل اعتنای فروخته شده درون آخرین حراجی تهران درون ۲۲ دی‌ماه را بررسی کنیم.

اثری هنری به قیمت یک میلیارد تومان

طرحی با عنوان گنبد سفید

حراج تابلوی سهراب سپهری با قیمت یک میلیارد و هفتصد میلیون تومان درون چنین حراجی کاملا طبیعی هست ولي تابلوی «گنبد سفید III » اثر کامران یوسف زاده که از طرف گالری گاگوسیان نیویورک به حراجی تهران منتقل  شده هست آیا یک میلیادر تومان ارزش دارد؟

«صادق تبریزی» نقاش پیشکسوت، بنابراين از برگزاری دومین حراجی تهران درون اظهار نظری اعلام کرد:” ۹۰ درصد آثار عرضه شده درون حراجی تهران اثر هنری نیستند و قیمت‌هایی برای آنها تعیین می‌شود که درون حد آنها نیست. امسال هم ولي این حرف مطرح هست که درون میان آثار ارائه شده، آثار تقلبی وجود دارد.

اثری بدون عنوان به ارزش ۷۰ میلیون تومان

منوچهر لطفی رئیس انجمن مجموعه‌داران ایران با برشمردنِ ضعف‌های این حراج اعلام کرد: نخستین ضعفی که برای این حراج می‌توان برشمرد عدم شفافیت درون برگزاری حراج تهران هست. هیچ مکانیزمی درون این حراج نیست تا آنچه درون این حراج می‌گذرد را به روشنی و وضوح به اطلاع عموم برساند.

این اثر ۶۰ میلیون تومان به فروش رفته هست

وی ادامه داد: نکته دیگر این هست که تیم کارشناسیِ این حراج معلوم نیست و معرفی نمی‌شوند. به قطع یک حراج نباید به چند کارشناس محفلی اکتفا کند. این درون حالی هست که درون مبحثِ بازار آثار هنری کارشناسانِ بسیاری داریم ولي حراج تهران کارشناسان محدود و مجهولی را به کار می‌گیرد و به طور حتم وقتی انحصار باشد طرح شبهات کاملا بدیهی هست.

این اثر هنری ۴۶۰ میلیون تومان به فروش رفته هست

لطفی درون ادامه یادآور می‌شود: نتیجه این انحصار، قیمت‌های بالای آثار هنری درون حراج تهران هست. ما می‌خواهیم از برگزار کنندگان حراج تهران بپرسیم که آیا حراج تهران یک ماه دیگر حاضر هست همین آثار فروخته شده را با همین قیمتِ فروخته شده بنابراين بگیرد. گاهی دیده شده که آثار فروخته شده چند ماه بنابراين از فروخته شدن با قیمت‌های پایین‌تر دست به دست می‌شود. ما معتقدیم قیمت پایه‌ی آثار درون حراج تهران بسیار بالاست.

وی تاکید می‌کند: یکی از نقاط ضعفِ حراج تهران مشخص نبودن کارشناسان و نحوه‌ی کارشناسی هست که به خوبی روشن نیست. نحوه قیمت‌گذاری فوق‌العاده بالا نشان دهنده اختلافی فاحش بین قیمت‌های کارشناسی شده آثار هنری و قیمت‌های بازار واقعی آثار درون ایران هست.

رئیس انجمن مجموعه‌داران اعلام کرد: سومین نقیصه‌ای که انجمن مجموعه‌داران مشاهده کرده ابهام درون خریداران هست. ولي ما می‌دانیم که درون حراج‌ها خریدار می‌تواند معرفی نشود. ولي چقدر خوب هست که ما برای فرهنگ‌سازی درون ایران و برای ایجاد رونق درون خرید و فروش آثار هنری برخی از خریداران را به مردم معرفی کنیم.

این اثر هنری ۱۷۰ میلیون تومان به فروش رفته هست

لطفی معتقد هست برخی از افرادی که دستی درون برگزاری حراج تهران دارند از سابقه شفافی درون میان جامعه هنری برخوردار نیستند.

رئیس انجمن مجموعه‌داران ایران اعلام کرد: یکی از نکات دیگری که درباره این حراج می‌شود بیان کرد، برخوردهای محفلی درون این حراج هست. برخوردهایی که به سمت انحصار می‌رود و حاضر نیستند هیچ گروه دیگری را واردِ برگزاری این حراج کنند، درون صورتی که می‌توانستند از موسسه‌ها و انجمن‌ها کمک بگیرند تا نواقص حراج را رفع کنند.

تابلویی به ارزش ۲۲ میلیون تومان

لطفی تاکید می‌کند: انجمن‌ها و موسسه‌هایی که درون این زمینه فعال هستند حتی می‌توانند درون زمینه شفاف‌سازی و نظارت بر برگزاری این حراج نقش مهمی داشته باشند. ولي متاسفانه درون دوره‌ی پنجم شاهد بودیم که برگزار کنندگان این حراج نه تنها هیچ بهره‌ای از وجود این انجمن‌ها و موسسه‌ها نبردند، ‌ بلکه برخی از آنان را از ورود به حراج منع کردند.

ولي درون طول فعالیت حراج تهران این سئوال دائما از سوی مطبوعات و کارشناسان مطرح می‌شود که آثار هنری و ارزش گذاری بر چه مبنایی و توسط کدام کارشناسان فرهنگی صورت می‌پذیرد. اگر تابلوها و آثاری فروخته شده که برخی از آنان درون این گفته مندرج شده، ارزش‌های میلیونی و میلیاردی واقعی دارند؟ اگر این مسئله به صورت واقعی اثبات شود قطعا فرآیند حراج تهران توسط کارشناسان خبره قوه قضائیه و سایر نهادهای مرتبط با این رویداد باید قیمت‌ها را ارزیابی کنند. چون به این ترتیب روند قیمت‌گذاری بدون پشتوانه کارشناسی زمینه تبانی برای پولشویی را فراهم می‌آورد و روند نظارت از سوی کارشناسان میراث فرهنگی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تقریبا شائبه‌ها شایعات را به نحوی تعدیل خواهد کرد.

نکته دوم درون صورت واقعی بودن قیمت تابلوهاست. با این نحوه قیمت گذاری نجومی به تدریج سرمایه گذاران داخلی برای حفظ ذخایر مالی خود درون حوزه‌های اقتصادی مثل حراج تهران روی خواهند آورد تا  سرمایه خود را با خرید  آثار هنری حفظ کنند. درون صورتیکه‌های آثار هنری عرضه شده همچنان فاقد قیمت کارشناسی هست. درون واقع با طرح مسئله دیگری ‌می‌توان به حیطه‌های دیگری ورود کرد که  جنبه هنری چنین آثاری چقدر درون نظر خریداران مطرح هست؟ خالق این آثار اغلب افرادی هستند که درون محدوده شهر تهران قابل شناسایی نیستند، ولي نازل‌ترین تابلوها و آثار تجسمی درون این حراجی با قیمت‌های پایه ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان به فروش می‌رسد.

حراج تهران

برگزاری چنین مراسمی به غیر از جنبه‌های هنری، آیا سودی می‌تواند برای هنرمندان تجسمی داشته باشد؟  

سمیع آذر مدیر اجرایی حراجی تهران درون سال ۹۲ درون مصاحبه ای گفته بود « ۱۵ درصد از عواید فروش این حراجی سهم برگزار کنندگان هست ». اگر این مقدار سهم برگزار کنندگان باشد، سهم واقعی افرادی که آثار هنری آنان به فروش می‌رسد چه میزان هست؟ این مسئله همچنان برای افکار عمومی شفاف نیست و سهم هنرمندان تجسمی مسئله قابل تاملی هست.

نکته مهمتر این هست که گالری‌داران و هنرمندان چه درصدی از این حراجی را دریافت می‌کنند و مسئله اصلی این هست که این فرصت برای تمامي هنرمندان آثار تجسمی برای حضور آثارشان درون حراج تهران فراهم هست؟


ولي گردانندگان حراج تهران و حامیانشان ادعا می‌کنند این حراجی  سکویی برای مطرح شدن هنرمندان بی‌نام و نشان و تبدیل آنها و آثارشان به پرفروش‌های آینده این حراجی هست. ابهامات درون مورد خالقان آثار درون حراجی تهران ابهام بزرگی هست که همچنان بی‌پاسخ مانده و حل نشده هست و ولي گاه تابلوهایی که درون این حراجی فروخته می‌شود که تعارضات فرهنگی عجیبی با فرهنگ متعارف رایج دارد.

ملانوروزی مدیرکل وقت هنرهای تجسمی درون گفتگویی با باشگاه خبرنگاران جوان هم عنوان می‌کند:  آثار شادی قدیریان و نیوشا توکلیان درون این حراجی از آثار بحث برانگیزی که ملانوروزی به عرضه آثار این دو درون همان گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان چنین توضیح می‌دهد” همچنین ما هرگونه مسئولیتی که نسبت به ضد انقلاب و ضد ارزش بودن این افراد درون صورت وجود، مطرح باشد را می‌پذیریم و مسئولیت آنها بر عهده‌ی ما هست.

ولي مرور آثار فروخته شده و رقم‌های جابجا شده درون این حراجی می‌تواند نقطه روشنی را به پهنه تاریک حراج تهران می‌گستراند. کافیست برای شناخت موقعیت هنری و آثار عرضه شده هنری درون حراج تهران برشی از فیلم هامون را دوباره بررسی کنیم.

درون این فیلم همسر شبه روشنفکر حمیدهامون (خسرو شکیبایی) رنگ‌ها را به طرز بیهوده‌ای روی تابلوها می‌ریزد و ماحصل تلاش او و هیچ سازی شبه روشنفکرمآبانه به قیمت گزافی درون نمایشگاهی توسط طبقه ثروتمند جامعه با قیمت بالایی به فروش می‌رسد. درون واقع آنچه درون حراجی تهران رخ می‌دهد را مهرجویی سال‌ها قبل درون فیلم هامون به تصویر کشیده هست.

یکصد تصویر از پهلوان تختی به قیمت ۱۹۰ میلیون تومان

ولي بررسی تک به تک آثار مشخص می‌کند که درون حراج تهران بسیاری از آثار عرضه شده به هیچ عنوان ارزش هنری ندارند. به عنوان نمونه قیمت اولیه یک سطح کاشی صد قطعه‌ای با چاپ تصوير‌های مختلفی از جهان پهلوان غلامرضا تختی، از ۸۰ تا  ۱۲۰ میلیون تومان برآورد که توسط خسرو حسن زاده طراحی شده  و درون هشتمین حراجی تهران  به ارزش صد و نود میلیون تومان به فروش می‌رسد. طبیعی هست که ۱۰۰ قطعه کاشی با تصوير‌های متنوعی از جهان پهلوان تختی چه ارزش هنری می‌تواند داشته باشد و آیا افرادی درون این کشور زندگی می‌کنند که برای چنین طرحی که صد تصوير متفاوت از یک قهرمان را حاضر باشند به قیمت صد و نود میلیون تومان خریداری کنند؟

درون نمونه بالا از رامیز شهوق تابلویی را می‌بینیم که که ترکیبی از مواد روی بوم هست. این اثر طبق اطلاعات ارائه شده درون نمایشگاه‌های آثار هنرمندان معاصر درون نمایشگاه تالار قندریز و نخستین نمایشگاه هنری و بین المللی تهران (۱۳۵۳) به نمایش درآمده هست. این اثر ۷۰ تا ۵۰ میلیون تومان برآورد  شده و درون نمایشگاه تهران به قیمت ۵۰ میلیون تومان فروخته شده هست. آیا این تابلو یک تصوير هست. آیا یادآور شمایلی خاص هست؟ چه هنری درون درون تابلو تجلی یافته هست که به قیمت ۵۰ میلیون تومان به فروش رفته هست؟ درون واقع آنچه عرضه می‌شود فاقد ارزش هنری هست که با مراجعه به یک فراز مهم از فیلم هامون می‌توان دریافت تقریبا هیچ درون حراج تهران عرضه می‌شود.

مجموعه ای به نام «شب روز شب»/ قیمت ۴۶ میلیون تومان

تابلوی بدون عنوان از مجموعه «شب روز شب» از پری یوش گنجی که کمی آب مرکب را به صورت تصادفی روی بوم ریخته هست درون تهران ۴۶ میلیون تومان فروخته شده هست.

اثری به ارزش ۴۶ میلیون تومان

واقعا اگر قوه قضائیه به دنبال سرنخ‌هایی درباره متهمان اقتصادی هست کافیست خریداران آثار عرضه شده درون حراج تهران را جستجو کند و مردم متوجه شوند درون کشور ایران و درون شهر تهران چه کسی توانایی این را دارد که برای یک تابلوی مفهوم‌زده ضد هنر سرخوشانه، یک میلیارد تومان پرداخت کند. نکته مهمتر این هست مثل سایر کشورهای دنیا خریداران چنین آثاری و حراج تهران مالیات پرداخت می‌کنند؟

برای دیدن نمونه‌های دیگر  مراجعه به این آدرس (اینجا)

ولي درون ورای این تحلیل با اینکه این پوچ فروشی درون حراج تهران جریان دارد ولي کافیست یک تابلوی «و ان یکاد» یا یک تابلوی دینی و مذهبی با کمی آراستگی گرانسنگ‌ها تزیین شود و وب سايت‌ها هیاهویی راه بیندازند. درون صورتیکه درون حراج تهران ضد مفهوم‌ترین و پوچ انگارانه‌ترین آثار هنری با ارقام سوپر نجومی به فروش می‌رسد و کسی منتقد پوچ فروشی درون حراج تهران نیست.

*مشرق


مطالب پیشنهادی